داخل آن چاه مىشد و از آب گوارايش مىنوشيد به گفتهء انس : هنگامى كه آيهء : لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ نازل شد ابو طلحه برخاست و گفت اى رسول خدا ، خداوند مىفرمايد : لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ و در نزد من محبوبترين اموالم ، چاه بيرحاء است ، آن را در راه خدا صدقه دادم و اميدوارم ذخيره‌اى براى آخرتم گردد . پس اى رسول خدا آن را در جايگاهش قرار ده . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله فرمود : خوشا به حالت كه آن مالى است سودآور براى تو . پس گفتهء تو را شنيدم و صلاح مىدانم كه آن را براى خويشاوندان و نزديكانت قرار دهى . ابو طلحه گفت : چنين مىكنم و بدينسان ابو طلحه آن را در ميان نزديكان و عموزادگان خود تقسيم كرد . 7 - چاه رومه : و آن در شمال مدينه ، به فاصلهء يك ساعت از شهر و در مرز دشت عقيق ، در سمت شمال قرار گرفته است . قطر دهانهء چاه چهار متر و عمق آن دوازده متر است . در كنار آن حوض و اتاقكى براى استراحت ساخته‌اند و در اطرافش كشتزارهاى زيادى قرار دارد . در شمال چاه آبگير و چشمه‌هايى است كه اطراف آن را نخلستانهايى احاطه كرده است . اين چاه از آن شخصى يهودى بود كه عثمان بن عفان آن را در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله خريد و وقف كرد . اين چاه در پايين وادى عقيق ، در نزديكى محل سيلابها ، در زمينى وسيع قرار گرفته است . 8 - چاه غرس : اين چاه در شرق مسجد قبا و در فاصلهء نيم مايلى آن از سوى شمال قرار دارد ابن حبان در كتاب « الثقات » خود از انس روايت كرده است كه او گفت : از آب چاه غرس به من بدهيد ؛ زيرا ديدم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله از آن مىآشاميد و با آن وضو مىساخت . مدينه چاههاى ديگرى داشت ؛ مانند « چاه قويم » كه از بزرگترين چاههاى مدينه بود و « چاه عباسيه » و « چاه صفيه » و « چاه البويره » و « چاه فاطمه » كه تمام آنها در جنوب مدينه قرار داشتند و « چاه عروه » كه در وادى عقيق بوده است . مردم مدينه آب اين چاه را به امراى شام مىفروختند . مردم مدينه از چاههاى ياد شده بيشتر براى زمينهاى خود و چهارپايانشان استفاده